"موثرترین شیوه رسیدن به عشق، به این بلای مقدس، همین تند باد آشفتگی هاست که گاهی ما را فرا می گیرد. وقتی که کار از کار گذشته است. به کسی که در آن هنگام با او خوشیم، دل می بازیم. حتی نیازی نیست که تا آن زمان از او بیشتر از دیگران یا حتی به همان اندازه خوشمان بیاید. تنها لازم است که گرایشمان به او منحصر شود و این شرط زمانی تحقق می یابد که هنگامی که از او محرومیم به جای جستجو خوشی هایی که لطف او به ما ارزانی می داشت، یکباره نیازی بی تابانه به خود آن فرد حس کنیم. نیازی شگرف که قوانین این جهان، برآوردنش را محال و شفایش را دشوار میکند. نیاز بی معنی و دردناک تصاحب !"
در جستجوی زمان از دست رفته/ مارسل پروست
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر