۱۳۸۸ اسفند ۱۴, جمعه

زیر پاهایم

هنوز نفس می کشد، زندگی

صدای خس‌خس سینه‌اش را می شنوم.


تو اما، فقط کمی بخند...


۲ نظر:

یک دوست قدیمی گفت...

شاید آن روز که سهراب نوشت :
تا شقایق هست زندگی باید کرد....
خبری از دل پر درد گل یاس نداشت...
باید اینطور نوشت:
هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس...
زندگی در گرو خاطره هاست...
خاطره در گرو فاصله هاست...
فاصله تلخ ترین خاطره هاست...

انفرادی گفت...

احساب نداریا دادش من