واحه: روز نامه ۲

۱۳۸۸ مرداد ۲۲, پنجشنبه

احتراماْ‌ می شود این روزها این همه صدای شما را نشنویم لطفاْ ؟‌

سرور جوان گفت...: محمد رضا جان.... ممنونم یه خاطر همدردیت در این روزهایی که آسان نمی گذرند... تکراری نخواندم تسلیتت را... شادی گاه بی رحمانه دور می شود و من را وا می گذارد در بیابانی بی انتها... تنها دلم گاهی خوش می شود به گلی که روییده در این بیابان تک و تنها... گلی به نام امید...; ۹ شهریور ۱۳۸۸ ساعت ۱۳:۲۶