۱۳۸۷ فروردین ۲۱, چهارشنبه


شیوه نوشین لبان چهره نشان دادن است

پیشه اهل نظر، دیدن و جان دادن است

چون به لعلش میرسی، جان بده و دم مزن

مزد چنین عاشقی، نقد روان دادن است


۶ نظر:

الهام گفت...

زهی خجسته زمانی که یار باز آید بکام غمزدگان غمگسار باز آید
به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم بدان امید که آن شهسوار باز آید
مقیم بر سر راهش نشسته ام چون گرد بدان هوس که بدین رهگذار باز آید
دلی که با سر زلفین او قراری داد گمان مبر که بدان دل قرار باز آید

داش علی گفت...

آقا زیباست. بسیار زیباست. آهنگ ات رو می گم. فوق العاده.

مخاطب گفت...

این اهنگ و چه طور از وبلاگ داش علی میشه برداشت؟ یا میشه اسم آهنگ و بگی خودم سرچ کنم؟

آزاده گفت...

تو این آهنگ همه چیز برای همه کس خلاصه شده
برای تو امید عشق بازگشت و ....
برای او هم عشق وصال و...
برای من هم صبر صبر صبر و صبر

خودم گفت...

سلام ...
شما و وبلاگتون رو از گذشته های نه چندان دور یادم بود ... و بلاگتون همیشه با آهنگ خیلی قشنگی که روش بود یادم میومد ... البته آهنگی که الانم روشه خیلی زیباست ...
به هر حال خوش حالم که شما رو هنوز اینجا می بینم ...
سبز باشی ... و بر قرار ...

دریا گفت...

محمدرضا مثل همیشه این صفحه نفسی دیگه بهم می ده!
مرسی