۱۳۸۶ اسفند ۱, چهارشنبه

نیم ساعتی بود که فرناندو تلاش می‌کرد به آنه ثابت کنه که این وقت عصر که آدم انرژی زیادی نداره موسیقی کلاسیک بهتر از راک و هوی متال و ... این چیزاست که آنه همیشه واسه شنیدن انتخاب می کنه.

بعد به من نگاه کردن و نوبت من بود که بگم الان چی گوش می کنم؟

من چند لحظه‌ای سکوت کردم که چطوری توضیح بدم و فقط هدفون رو از لپ‌تاپ جدا کردم و چیزی نگفتم.

یک ساعتی بود که این دو دقیقه رو مرور می کردم...

...

و بعد ...

فقط سکوت !

۲ نظر:

سوسن جعفری گفت...

سکوت زخم مرا تیر می‌کشد ...

azadeh گفت...

سکوت نغمه خوان ساز تنهایی است